4 - اولياء الهى كه از طرف خداوند مقام رهبرى و ولايت را دارند مراتب مختلفى دارند : رهبرى معصوم و مقرب كامل درگاه الهى است و رهبرى غير معصوم چون مجتهد است . 5 - گرچه آن‌ها كه منصب ولايت و سرپرستى و جانشينى پيامبر صلى الله عليه و آله را براى اهل بيت قبول دارند ، دوستدار اهل بيت هم هستند ، ولى از نظر خود ماده قانون ، حكم دوستى اهل بيت از ولايت جدا است ، و اين دو قانون متمايز از هم هستند كه هر يك به تنهائى واجب و لازم است . و البته قانون « محبت » در اسلام به عنوان پشتوانه قانون « ولايت » آمده است . ممكن است كسى محبت داشته باشد ولى ولايت نداشته باشد مانند بسيارى از اهل تسنن كه دوستدار اهل بيت عليهم السلام هستند ولى آن‌ها را به حكومت و خلافت قبول ندارند . و ممكن است كسى ولايت را بپذيرد ولى در دل و جان خود محبت نداشته باشد مانند كسى كه ( در صدر اسلام ) از على عليه السلام خوشش نيايد و سرپرستى او را به ناچارى و از اين جهت كه خدا گفته است بپذيرد و در حقيقت تسليم حكومت على بشود ولى هنوز نتوانسته باشد زنگ دل خود را پاك نموده نسبت به آن سرور محبت داشته باشد . البته من اكنون چنين شخصى را به خاطر ندارم ولى مىخواهم بگويم از نظر متن ماده قانون و بحث انتزاعى و مفهومى اين دو قانون كاملًا از يكديگر جدا هستند . چنان كه ممكن است كسى محبت اهل بيت را داشته باشد و مرجعيت علمى و تقليدى اهل بيت را نيز بپذيرد يعنى بداند كه